Plâtonik Sevda

meydan çeşmesinde beklerim seni

bedenim ivecen bakışlarım tor

saçlarım taralı elbisem yeni

kırlangıçlar telde oyun oynuyor

ezberimde olan bir kaç melodi

sessiz terk ediyor dudaklarımı

geveze kumrular rubalı udî

sanki tırmalıyor kulaklarımı

rahatsız bugün şems ne parlak ne mat

kızgınlığı fahiş gölgesi bedbin

ben seni beklerim çöl âbıhayat

bu yanan gönlümde serap gözlerin

voltamda hüzün var tozlu paçam da

geçmiyor yolumdan artık hiç bir sen

üstelik yorgunum ve hem açım da

endişem büyüyor ya hiç gelmezsen

erişiyor akşam bir güne daha

bekleyiş ardından yeni bir hicran

ruhun benden uzak cisminse vaha

işte bitti yine içlek bir sevdan

İlyas YAĞCI