Polyanna Ağlar mı

Ağlasa da sevinçten ağlar

Oysa boğazına saplanan hıçkırık

Sevinç mi hüzün mü bilemediği

Belli belirsiz çizik bir plak gibi

Hep o şarkıyı çalıyordu gecenin gölgesinde

'Kimi sevsem sensin...'

Susturmalı mı

Yarınlarına kanat çırpan kelebek etkisini

Bilmiyordu.

Neden sonra martı çığlığında yankılandı sesi

Oysa çoktan demir atmıştı okyanusa

İki kişilik kalbi

Çırpınıyordu nefesi

Bir yokmuş bir varmışla başlar mı masallar

Ya sonra

Çıkılır mı kerevetine tekrar

İşte o an

'Biz bir elmanın iki yarısıydık seninle bir zamanlar'

Diyordu maziden gelen iç sesi

Öyleyse

Bir kez daha açılsın mucizeler sandığı

Yeni bir mutluluk oyunu başlasın filizlenmeye

Gölgelerine serilsin iğde dalları

Çiçeğe dursun tomurcuk

Toplansın bir de Polyanna'nın eliyle

Koklanmaya gidilsin son kez

Mutlu hayaller ülkesine

Masal bu ya

Başlamış anlatı

-Bir varmış bir varmış

Bir yokmuş hiç yokmuş

Mavi bir kuş konmuş iğde dalına

Toplayıp atmış hüzünleri sonsuzluk kuyusuna

Taçlar yapmış sevgi sözcüklerinden şiir şiir

Bir dilek tutmuş ardından

Çiçeklerle örülmüş düşleri...

...Ve hiç yağmamış üzerine karakış dönümleri

İliklerine kadar ıslanmamış da iklimleri

İlahi eteğinden sımsıkı yapıştığında bahara

Ne hazan yeli çarpmış yüreğine

Ne de savrulmuş ören yerine

Bir maske takmış gözlerine hayatın

Ardından pembe gülen geleceğine

Hayaller kurmuş panjurlarında...

...Ve temizlemiş kötü ruhları penceresinden

Ne güzelmiş hayal kurmak

Büyülü aynasında yıldızlara dalarken

Kaderin kara kilimi varsa

Onun da gökkuşağı varmış

Bütün renkleri umuttan

Ardına kadar açılmış mutluluk kapısı

Gülümsemiş masal kahramanı

Gülümsemiş çocuklar

Yeni bir mutluluk kilimi dokunmuş

Hayatın tam ortasına

İpliği sevgi

İğnesi aşk-

Sen de katılır mısın bu oyuna

Var mısın Polyanna'nın gülümseyen elleriyle

Hayatı dokumaya...

20 Şubat 2010 İzmir