Pösteki

Üç kıta dersen; hafsalam almazdı

At koşturmak, aklıma bile gelmezdi

Kulaklarım ısırırdı logaritma cetvelinden

Bir şairin nefesi yeterdi, fersahlamaya

Sabaha üç kala semerinden boşanır,

Semirirdi önüne ne varsa katıp hürriyet

Adresler sormaktan yorulan bu dudak

Bir kin kuşuna binip uçmak isterdi

Gemi azıya alıp, dışarının dışına

Salına salına binilen salıncaksa hayat

Ne yapacağımızı şaşırıp, apışırdık

Maşrapada gördüğümüz kaderimizse diye

Azat ettiğiniz bu zat, size ne verdi ki

Tüm maziniz geleceğinize müjdeci

Bir sihirli asa varsa aba altında

Bir katırın kaç kuşak yarını olur ki

Sizi kışkırtan şairin kendisi aynada sızar

Narsist bir baş ağrısıdır, derinden sızlar

Gençlik ve isyan ne kadar da yakışır birbirine

Aşk bir başka adıdır, başkaldırır alışılmışa

Kaç kere niyetlendiyse başını alıp gitmeye

O kadar kere vazgeçti, dizini kırdı oturdu.

İsyan etmek ama o da bir yere kadar

Delirmekten başka çare yoktur akla

Gaflet aranır pösteki sayarken bile bilhassa

Sonu bilinen bir oyundur yaşam dediğin

Bir biçare yol alırken felaha

Şartlar ruhu da yorar, kanadı da kırar.