Promil / Gittikçe Cıvıtan Şiir

l – (0 promil)

önümde boş bir kağıt / elimde bir kalem,

masanın üstünde içi boş bir kadeh / bir boşluk

ve gecenin sıyrıkları..

birkaç imge, bir / iki imgelem..

ll – (50 promil)

saçlarımda kırağılar / sıkıntılar

kaşığımda acı, çatalımda elem,

yüreğim yanardağ yamaçları..

tükendikçe ben / sanadır ve

tükenen içkiyedir özlem..

lll – (180 promil)

yalnızken içmemeli insan,

yalnız da kalmamalı / koku yapıyor

kalkıp ekşimiş imgeleri ve acıları

toplamalı masadan..

bakkaldan / bir şişe şiir daha alıp gelmeli, kapanmadan..

yepyeni acılara, tertemiz bir örtü sermeli,

kanım iyice buharlaşmadan..

lV – (260 promil)

(ilk imgeyi soymalı önce..

sıkıştırmalı iyice / gözlerine tutup geceyi,

ne demek istiyor / iyice anlamalı..

komserim kızar sonra, anlar şiirden,

“ intikamı meşhurdur “ komserimin,

bu şiir çok iyi olmalı..

V – (koma)

neden düşüyor bu kalem elimden?

sen de kimsin ablacım? ellerin ben de kalmıştı diyen! !

kim ısırdı şiirimin ucunu?

komserim! bu durumu.. hıkk.. üst makamlara mı sormalı?

en iyisi bu dizede kesmeli kavunu / pardon şeyi..? ! !

bitirmeye uğraşmamalı şişeyi,

şiiri, çöpe atıp yatmalı..

Vl – (ifade)

hayır, komserim.. ben..

şiirle vurdum adamın kafasına,

şişeyle değil / bir yanlışlık olmalı,

şiir öldürmez adamı..

yaaa! ! aşık mıymış adamcağız? ! !

nerden bilebilirdim, komserim..

neyse kesin cezamı..! !