Püff

Akşam olur kandiller yanar

Ev ev

Sokak sokak

Dört başı mamur yokluk uyanır

Ne idiği belirli bir dalgınlık çöker

Sofranın en başında oturanın anılarına

Benim anılarım içi boşaltılmış çekmeceler gibi

Gündüzleri gizli bir bölmesi var mı diye baksam da

Nafile

Ben'imsizlik üzerine kurulmuş uyandığım bütün saatler

Sokaklarda sesler çoğalır bu vakit

Saçları un tozlu adamlar

Kıvamı yoğun düşlere konar

Hayatın acıyla pişirdiği genç kızlar

Kadınlığına kuytularda ağlar

Bu vakit

Evler geçtim

Tören adımlarıyla hayatlar geçti evlerin pencerelerinden

Kandil kandilliğinden utanmadı

Ayaklarım adımlarından utandı

Ayağımı kestim

Gözümü çıkardım

Kalbimi söktüm

Sokak bitti ben gayb oldum

Döndüm çekmecelerime

Hatırlamaya bir im aradım

O vakitte

Sabah olur kandiller söner

Ev ev

Sokak sokak

Ne idiği belirli gün etkisizliği

Stabil ve sevimli günaydınlarda uyanır