Pulsuz Mektuplar Koğuşu 7

kapılar açtım

kapılar kapadım

ateşsiz yandım

susuz boğuldum

ipsiz asıldım

vazgeçmedim aramaktan

geldin mi azat

geldiysen

üç kere kanat yaralarımı

üç kere öp kahır boyalı dudaklarınla

ala boyansın karanlık gökler

arka bahçeni de getirdin mi

ardıç kuşlarını

kelebek kanadından çaldığın renkleri

sürmek için soluk yüzlü baharlara

ölüm kokuyor buralar azat

hayatı doldurup avuçlarına

üflesene

kaç kere

kaç kere

kaç kere

donmuş tenleriyle çocuklar susuyor

onlara inat çığlık kusuyor topraklar

kışlar yazları yutmuş

umut adını unutmuş

özgürlük denen kuş küllerini savurmuş güç rüzgarıyla

buralar zulüm artığı azat

boş ver yaralarımı

öpme dudakların kavrulmasın

küçük cesetler gömüyorlar

büyük insanlar

kirlenmesin nar çiçeği yüreğin

kör kandille insanlık bulunmuyor azat