Pusuya Yatan Karanlık

Kanayan yüreğine bir parça umut sunmak istedim

Oysa zaman bu fırsatı veremiyecek kadar asi

Bir gölge gibi üzerinde belirmek istediğim de

Acıların payında buldum kendimi.

Kalabalık sözcükler içinde anlamsız şarkılar söylerken zaman

Mutluluğu ve acıyı sundum ellerine

Fark edilmesi güç bir dille .

Göz uçlarımda nakşeden yüreğin

Sana dair seninle dolu şarkılar sundu bana

Sevdanın ve çocuksu yakarışın acısı

Konuşulması güç Tanrılara kafa tutarak

Hikayemizi sundu yüreksizlere

Mahsenimiz de pusuya yatan karanlık

Kendi fırtınasını hazırlarken zamana

Sustu tüm sövgüler ve kara gözlüler.

Sana seslendim

Üzüldün mü dedim !

Oysa sen çoktan

Kendi dilimde ki türküyü

Kendi kalemimle

Şu ihtiyar ama onurlu yüreğime

Gecenin iskembesin de

Sundun gözlerime !!...