Raha

Annemden bana aşk

-Ölüm-

Öptüm, yüzümü kesen kırlangıç ayağını

Toprak doğdu eflatun bir çocuğun alın yazısından

Aktı, çağların serin ırmakları

Karıştığı denizler kan.

Utkun balıkları

Yontarken dişlerinde yosunu

Gök kumları kırmızı

Çöller, kör.

Tırnağı ıslak serçelerin

Damlamadı kursağıma sesi

Dilimde kuruyan hayat

Kalbime mızrak.

Sevgilimden bana yaşam

-Kış-

Ardımdan bakıyorum

Gövdem sancı yumağı.

Yani diyorum, bu kadar mıydı?

Bir hatime sığarken küfrün

Adımın başını örse düşürdü rüzgâr.

Derler;

Sigara bile intihar için dudak arar

Fitre fitre, içine boşaltır yazgıyı

Damarlarına bağlanır

Berduş sokaklar

Ciğerlerinden sızan is karartısı.

Bir söz vardı, usulca ağlayan;

-Seviyorum seni,

Tavanı gülkurusu, elleri kasvetli

Bir kent ağırlığında.

Orası çok soğuk, hala üşüyorum.

Benden bana düş

-Mezra-

İki sevinç düştü

Göz kuyuma

Biri sarar sandım

Diğeri çekerken

Cehennem konağına.