Rahme Düşen Yeni Özneler

Yüreğin, yüreğimin koruyla tutuşsaydı

Bu kadar korkmazdım

Gün batımlarında doğan aşklardan

Ya da onlarca kez ölmezdim

Zamanın dudaklarından öpünce kader!

Aklını yitirmeden sürseydi ömür

Bu kadar çekinmezdim

Kalbe vurulan paslı kelepçelerden

Ve bu kadar utanmazdım

Rahme düşen yeni öznelerden

Yeni yıldızlardan...

Kendim kadar güvenebilseydim sana

Bu kadar kırılmazdım

Dalgaların iskeleyi okşamasından

Ve bu kadar irkilmezdim

Kasırga öncesi şimşek çatırtılarından!..

Bir kıvılcım görebilseydim karanlığın gözlerinde

Bu kadar mıhlanmazdım pencere arkası yaşamlara

Ve bu kadar hüzün okşamazdım

Işığı kararmış umutların ardından...

Kanat çırpabilecek kadar özgür olsaydım

İpi doğru çekilen kuklalar kadar sevinirdim!..

6.10.2009