Renklerin

Ah dileniyorum seni göklerden

Bir kırmızılıkla yanaklarımın

Diyorum şurası olsa yerin

Köprücüklere uzananların az altında

Sabah akşam çay yapsan

Demini geçmişten alan

Yıkasan umutları

Bir bir assan çocuklara açılan pencerelere

Bir gemi uçursan ellerinden

Bir güvercin gibi dursa gövden oturaklarda

Bir bir düzeltsen şu gönlümün ortasındaki yastıkları

Sonra bir takım isimler bulsan mutluluklara

Bir bebek gibi çoğalsa bakışların

Bir tarafını gökte unutsan

İnan ki sabah akşam kurtarmaya çalışırım seni yağmurlardan

Çizsen üstünü şu geçmişin

Bir elinde elmayla,rengini kirpiklerinden alan

Karalasan biraz diyorum

Sonra boyuna bir duman gibi yayılsan koridorlarda

En saydam sürahilerde saklasam

Bir kalabalık olsan

Gözlüksüz tanısam seni,renklerinden

(Zamansızdır yeşilliğin

Örtüsüzdür maviliğin

Rakısızdır beyazlığın

Saç taramaların sarıdır

Gelip geçmelerin boyuna siyah

Hepsi iskele sonlarında

Hepsi bir toprakta,cemrelenmeyi bekleyen)

Boyun uyusan boyuna

Ah ne uyusan o düzelttiğin yastıklarda

Hiç biri öksüz olmazdı o zaman

Hiç biri yorgun olmazdı artık

İnan ki

Bu yaşamak denen sıkıcı eylemden