Renksiz Bir Güz

yatağımdan hüzün sürdüm yalnızlık diye bir yere

buğulu bir kuştu grilikte

kelebekse zaten çoktan göçmüştü

bu belirsizlik niye gündüzleyin

bağrını karanlıklara açan kentte

sokaklarıma üşüşen siren sesleri de var oysa

unutmuyorum yine de bir vitrin beyazlığını

şimdi suç ortağı oluyorum

bir kasabanın yiten ışıklarına

koparıp saklayabilirim belki gülüşlerinin çılgınlığını

ama bu şarkı infaza hazırlıyor kendini

intiharsa

çoktan işgal etmiş dudaklarımı

yolculuklar düşünüyorum

bir okyanusun derinliğine akan

çiçekler eksem de geçip gittiğim yollara

beni bulamıyorlar

solup yitiyor çünkü her şey

inanmıyorsun

bir gömüt sessizliğim hazırladığın afişlerde

böylece yabanıl oluyor dünyam

limanlarım serüvensiz

ama çoktan elveda demiştim kollarının çıplaklığına

buzdan yapılsa da bütün yaşama denemelerim

uyuyan bir suskunluğum yine de

biçimsiz bir yontu

renksiz bir güzüm

yanıyorum sessizliğime

yanıyorum

Ali K. Tanyıldız