Requiem Re Minör Ve Şair
Baltık denizi kıyısında
düşüncelerim çarmıha gerili
hala yerde duruyor
Mona Lisa tablosu
pas tutmuş çivi ile duvara asıyorum
akıyor bir damla kan
halen yerimde sayıyorum
ne bir ne de iki
izliyorum
Catherine Deneuve
siyah beyaz ekranda
geri sayım başladı
iki. bir...
ve sessizlik
ezeli sessizlikte
Kafka okuyorum
geceler uykumu bölüyor
kapı zili çalıyor
karşılıyorum
geceyi
kovuyorum
inatçı yeşil gözlü kadını
elimde kadeh
dudağımda sigara
dilimde
Nietzsche sözleri
ve içmekteyim
kadehimde
ve dilimde
Maria
Maria
bir şair akşam vakitlerinde içmekte
seni düşünmekte Maria
öğlen vaktiyle sabahlarda bir de geceleri
bir adam hiç durmaksızın uykusuz
yorgun gözleriyle
çıplak elleriyle
bir mezar kazıyor kumsala, rahat yatmak için
zümrüt renginde parlayan
ostsee kıyısında kaya dolu kumsal
bir şair oturuyor teras katında, gözleriyle yazı yazıyor
alaca karanlık çöktüğünde senin altın saçlarını yazıyor
Maria
bunu yazıp kumsala çıkıyor ve yıldızlar parlıyor
tek, tek havadaki martıları sayarak ilerliyor
bir mezar oracıkta ıssız bekliyor
rüzgar ıslıkla çalıyor Requiem Re-Minör
çan sesi gürlüyor karanlıkta, ve toprakta
ve şairin aklında
Maria
kollarında çarmıh
piyano ve keman eşliğinde
zümrüt gecede duruyor dansa gölgesiyle
kül olmuş saçlarını okşayarak
ve
toprağa şarkılar
söyleyip dans ediyor
tutup külleri savuruyor
havada gözlerin rengi mavi
sonra
çarmıha doğru
sesleniyor daha tatlı
çalın ölümün türküsünü
ölüm çünkü bir senfoni
sesleniyor
daha hüzünlü çalın kemanları
güvercinler yükselirken göğe
şair düşüyor derinliklere
senin altın saçlarını
kül olmuş saçlarını
düşlerken
Maria...
Suskun//