Resimdeki Uzak Sevgili

yüzün ne güzel

en duru çiçekler gibi

saklama benden

istanbul ellerini

binlerce göz gördüm

binlerce yıldız taşıyan gök

neden sönük yanında

gözlerin

neden ışıltılı böyle

hangi kalbi seviyor

benden başka kime

sesleniyor

yumuşacık sesin

bilmek isterim

cennetten düşmüş seni

ilk ben sevdim

sende buldum

istanbul'u

ürkek bir çiçek açar

leylek yuvasında

kimse bilmez bunu

ruhumda yankı bulur kalbin

bir gelincik yaprağı

bir güvercin

her saat düşlerimdesin

bu akşam

bir festival gökyüzü

ışıklı ışıksız tepeler

bin bir desen

şekil renk

yakamozlarla süslü

ve aşk şimdi gerek

bir mola vermek isterim

İstanbul'da

ölgün ruhuma üfürür

kahve gözlü sevgilim ..

24.04.2008 / Çengelköy