Resmine Bakınca Çağlar Sularım
Bir kısır döngüydü bizimkisi...
adına sevda desen de aşk yeminleri sere serpe yalın ayak yürür
gözlerim hep seni görürdü sahra çöllerinde
hangi resmine baksam içimde çağlayan suların
bakar bakar coşar yüzen ak yüzlerine
yürek gözüyle bakardım dünya güzeli gözlere
parlayan yıldızlar kadar g/özümün şevki sayardım
umuda yol
umuda çığır açan gözlerindeki hüzünleri
bir gülüş yeter diye dua ederdim gökyüzüne
görmezsen de sen de çağlardın böyle sevdaya
ben yüzerdim sularda derya gölüne
şimdi sana bakmaya kıyamıyorum gül yüzlü bahar çiçekleri
gözlerimle ölüp ölüp diriliyorum sana doymadan
göz etsem dünyalar benim sayıyorum
yanımda olsan belki de hiç bakmazdım gözlerine
doyamazken yollara kalırdı gözüm
kıyamazdım gözümden çıkan ışığın nazarına
yanında olsam ben neylerim gözünün karasına
alevli sularına düşer içim kaynar yanarım
dağlarımda coşan bir efe kadar gülüşlerim
bir ağıt kadar cesurca seni sevdiğimi haykırır
bir güzelliğin hayranlığına ölüm gelse
hiç görmezdi gözüm seni karanlıklarda
yıldızlar kadar parlayan sularımda
bir ömürdü bir gözümün karası sevdam
05*05*14*