Ritüel

Ey bana yakın

ey bana uzak sevgili

asıp gölgeni gecenin tenhasına

avuçlarıma bir kaç parça çaresizlik,

şehrime yarını olmayan dünleri

bırakıp gitmişsin

gitme

gitgide uzaklığını büyütme ömrüme

yüreğini yüreğimin üzerine koy

sokulsun nefesin nefesime

sende ellerim

sende gözlerim

sende var olan varlığım bilmez misin?

..

Ey bana yakın

ey bana uzak sevgili

adını koyamadığım hiçliğimle

aynı gök kubbe altında

ruhumu bedenime dar etme!

gel

hayatın zamansız

ki amansız tuzağına kapılmadan

hoyratça savrulduğumuz devran içinde

sustur içimdeki öksüz çocuğu

gülüşüne hasret yüzü

sobelenmeyi bekler...