Rizeli Şairlerle Dertleşme

Herkes anlatır durur

Yürek yaralarını.

Kim nereden bulacak

Hakça aralarını?

Şairler, zorlamayın

Güzelim dilinizi.

Ağlayanlar neylesin

Islak mendilinizi! ...

Çarıklar ayakları

Sıkardı kazak gibi...

Evden sıkboğaz koca

Çıkardı kazak gibi! ...

Vay beni, vaylar beni!

Kandırmaz çaylar beni.

Kime bir öğüt versem

Hoş görmez, paylar beni! ...

Bu benimki ne cür'et;

Aranıza dalayım...

Her dalda aramayın,

Belki ha bu dalayım! ...

Gür çeşmenin tası var,

Her güzelin hası var.

İçin için sevmenin

Pek zor kavuşması var...

Kara sevda olanın

Belki kara yası var,

Gözler ki bulut gibi,

Dinmez ağlaması var...

Sor, hemdert gönüllere,

Ne de çok yarası var?

Şirpençe çıbanını

Tırnakla yarası var! ...

Uzat bir dal, varayım;

Tut beni, al, varayım...

Varayım, yalvarayım!

Tek sonsuz rahim sensin,

Ben kime yalvarayım?

Ben ki yüzü karayım,

Elbet gözü karayım;

Yaşla kanı karayım! ...

Yalvarıp yakarayım:

Habibine ümmet kıl,

Ağlayıp yalvarayım? !