Rodinaya Sitem

Seni bıraktığımda sen vefasız değildin

Hala yağmur gözlüler, şerif idi kentinde

Mihnet vardı, çile seldi lakin sen de mazlumdun

Ve mahsun, yüzyıllık acıların tecrübesiyle

Rodina paslı bıçak duruyorsun bağrımda

Seni bıraktığımda sen bir zalim değildin

Caddelerde devriye, önce seni arardı

Gizli ajandaların ikinci gündemiydin

Her ihanet mermisi önce seni vururdu

Bugünkü tavırların dünden miras olamaz

Rodina bir vefasız hatırasın kahrımda

Seni bıraktığımda sen duyarsız değildin

Ağuşunu her incinene açmasan da

Dehlizlerinde ne destanlar saklanırdı

Mesela kitap okumak yasaklanırdı

Ama sen ilk okuyan olurdun saklı kütüphanelerde

Rodina kitaplar yakılıyor Cengizhan aleviyle

Suskunluğun silik bir iz mührümde

Seni bıraktığımda, her bir ırmak coşkundu

Barajlar taşmasa da,

muttasıl doluyordu arklardan

Ve tarassut senin de bir korkundu

Çünkü önce sen izleniyordun aralıklardan

Bugün emin değilim

Bir siyah nokta mısın süt kokulu zeminde

Rodina sana küskün değilim,

Ama yağmur gözlünün gözyaşlarını içeceğin güne kadar

Tebessüm niyetinde değilim

Ormanlarında bir kuş azat

Bahçelerinde bir gül

Nehirlerinde yosun

Dağlarında kar

Hiçbiri yok derdim de

Bilirim hasret umarsızı da yakar

Varsın izin kalmasın,

ve dahi tereddütün virane şehrimde

Bir akrep tiyatrosu Güle reva görülen

Keskin bir mücadele kıpırdıyor fikrimde

Artık sana düşkün değilim

Vakta ki yağmur döner sen dönersin özüne

O zaman da sitemim nazlı bir özür olsun

Özlem atmacaları yeniden özgür olsun

Dilimde şükür olsun

Ne de olsa sana düşman değilim

Kırgınım sükutuna