Ruh Kırığı

kaç murad daha asılı kalır gözlerimde

düşmesin diye düşlerim,

tutunurlar kirpiklerime

ve ben

hep bu dem

gözbebeklerime hüznü emzirir

acıyı damla damla damıtırım sinemde

yakamoz yanar yüzümde

ormanlar alev alır

küllerini savurur geceye

sizli bir pusuya düşer aşk

dizleri kan-revan

eli yüzü yara bere

ne varsa şimdi avucunda

sür ayasını yüzüme

sana bulansın aklım

aşk sinsin üzerime

önce bir kız çocuğu düşer şiire

bildiği tek renk pembe

mısra mısra büyür sonra

kara kalem bir eskiz gibi

eskitilmiş bir kadına dönüşür çaresizliği

ahh..bilir misin?

ne ç o k s u n içimde

söylesene!

bir ben kalır mı senden geriye?!

sekizhaziranikibindokuz