Ruh Tutulması

/Yağmalanan hayatların sahipsiz paslı rayları

ahları saklıyor vurgun işlenmiş bakışlarında../

Sus yüreğim

yalnızsın

ölüme hasret

toprak bağrında

ve hiç yazılmamış

hiç okunmamış

bir şiir gibi

eski ve yorgunsun

Anka'ya hasret gözlerinde...

...

Dolunay büyüten ellerim

hıçkırık tutmuş kalemim için telaşta

ve yıpranmış k/ağıdım önünde

harfler dilsiz kapı

kırkı çıkmamış acılar

umutsuzluğu soluyan bir nefes

ve hüzünlerim

suskun göğün çürük gölgesi

gül esintili rüzgarın yelesinde

izlemekte

bedenime müptela ölümün

tam ortasında atan umudumu

Ve

bir şarkının üşümesi

bir sonsuzluğun çığlığı

ruhumu direnmeye sürükleyen

kuşların bilinmeyen nefesi

belki de

bir yok oluş bir var oluş masalı bu

toprağın yürek fırtınasında

asırlardır ekilen

ama biçilmeyen

bu yüzden

külrenginde tükenir sanıyordum

kırmızı gülün salası vakitlerini

yanıldım yine...

...

Bir dua yüzünde

önce alışıyorum

sonra anlıyorum

ölümün asaletini de

yinede korkuyorum

kirpiğimin nemli gölgesinde

gözlerim kırgın düşlerde

sustum

ve biliyorum

herhangi bir gecenin koynunda

anlamını yitiren zamanlar

susa susa ölüme söylenir

bahanesizim işte

kaybedilmiş çocukluğuma

ve geç kaldığım oyunlarıma

git ölüm

bugün bensizim...

...

ahhh

anlamı yorgun hayatın ellerini arıyorum

düşüyorum çünkü doğmamış günlerin sesinden

ve yıldızları topluyorum dağınık saçlarıma

alışıyorum şimdiden yokluğuma

öyle sebepsiz

kapatıyorum şimdi ruhumun odalarını

adım bir minarenin dilinde

ıslandı

ıslanacak

dalgın

suskun

ve yitik

ardım sıra şimdi kelimelerim ...

Sıska ağaçların kına kelebekleri

ölüm sessiz zamanların fırtınalı gölgesi

dili bilinmeyen

ruh tutulması bu

biraz zamansız

biraz amansız  ...