Ruhum Üşüyor

ayaza durmuş yüreğim yine

ay tüm dolmuşluğuyla asılı geceye

tüm sesler susmuş

yıldızlar bile saklanmış göğün göğsüne

karanlığı emzirirler gözbebeklerine

her gün doğmadan ölür ellerimde

düşlerse düşmekten kan revan

kanar dilleri tümcelerimin

bir âh etsem

dağlar duramaz önünde

toz duman

kimliksiz sevdalarda yittim ben

bir ömre sığamadım

sığınamadım hiç bir yüreğe

bir gülüşe sattığım da oldu bazen acıları

zaman basıp unuttuğumda

en acıyan yanlarımsa sustuklarımda

adı huzur olan bir mabedi düşlerim şimdi

ruhsuz sevişmelerden uzak

bir dokunuşla alev alsın geceler

ateş düşsün sineme

sağanak geçişli hüzün

terk-i diyar yurdumu

sürdüm yüzüme bir yanı kırık umudu

yirmidörtmayısikibindokuz