Ruhumun Arka Bahçesi

Gözlerimi siper ediyorum gözlerine

karanlığı ve kavgayı ve savaşları görmeyesin diye

çocukların kederli yüzlerini

ah! Saçları avuçlarında, yüzleri toprağa dönük anneleri Musa

Kardeşkanı içiyor koca koca adamlar!

Adamlar haylaz, adamlar serseri

yangının orta yerinde unutup annelerini

ayaklarının altında kahır depremi yaşken toprak

hiç durmadan silahçılık oynuyorlar Musa...

Hani yok değil babam gibi

aynı gök kubbe altında, aynı havayı teneffüs ettiğimiz

her hangi bir dine mensup, her hangi bir mezhepten

ayrı dilli konuşup yürekleri insan insan diye çarpan

adam gibi adam birileri...

Öyle az öyle az ki elleri

karnı geniş dünyanın çevresini sarmaya

yetişmiyor bilekleri

lâkin dökülen her damla gözyaşı toprağa düşen tohum

hele bir uyansın hele bir uyansın su

boy verecek umut ağacı gökyüzüne

ve yeşerecek yeniden insan

zalimlerin üzerine rahmet olup yağacak sevgi...

Ruhumun arka bahçesinde görüş günü

düşlerimiz

derin bir nefes çektiğim avuçlarında kına kokusu

huzur.. cennet sıvası rayiha

ah düşlerimde olmasa

çekilecek gibi değil dünya ahvali Musa...

Bekle...