Rüya

Terk ederdi gün şehri

Uyurdu kırgınlığın zulasında

Ötekilere dair nice umut

Sevgilim hadi uyan çağrıma

Aşkın vakti

Kaçırıp hoyratlıktan yaşamı gözlerini

Bıraktım bize çaldığım sokaklara

Şiir de sana ,türkü de

Ertele kalabalığın ayaz alengirini

Söyle kendini ulu orta

Bırak gönlün takılsın martıya

Şu gökkuşağı ,başında dolanan

Bütün adanmışlığıyla yalnız sana

Renginden çoğalan düş kelebekleri

Dokusun gülüşün mavisini yanağına

Gülümse rüyaya

Ve sonra

Kapat gözlerini gözlerime usulca

Bırak insan izi düşmesin anlamına

Hadi acele et sevgilim

Uyanacaklar az sonra...