Rûya
Saklı bahçesinde begonyalı o evin
Yıllar önce bir rûya görmüştüm
Bir ilkyaz akşamıydı bitkin
Küçük elleriyle bir çocuktu silüetim
Yanyana duran üç büyük taştı kanepem
Uzanıp uykuya dalıvermişim görmeden annem
Başucumda teneke oyuncağım
Ayakucumda köpeğim Solti
Bıraksalar sonsuza dek uyuyacağım
Öyle bir ruyaydı ki anlatırken ninem rahmetli
Dinledi soluksuz beni...
Bitince anlatmam bana dedi ki,
Bir gün gideceğim bu dünyadan
Sen tertemiz bir aşkla sevdiğin kadını
Beyazlar giyip kabrime getireceksin
Unutma beyaz, hep beyaz giyeceksin
Ve onu öylesine seveceksin ki,
Gözyaşlarınız birleşecek toprağımda
Sen de onun seni sevdiğini buğulu gözlerinden bileceksin
Hiçbir şey söylemesen de benim hakkımda
Gözlerinden anlayacak herşeyi
Gözyaşlarınız birleşecek toprağımda...
Seveceksin oğlum çok seveceksin
Ama hemen değil sabredeceksin
Görürsün onu bulduğun anda
Yüzyıllardır tanıyor gibi hissedeceksin...
Bir kızın olacak adı benim adım
Kara gözleri çakmak çakmak
Fakat söylemek zor biraz, öz anasından ırak
Sevdiğin kadın onu da saracak...
Sakın üzülme acılar silinir sen sev yeter
Kara gün kararıp durmaz
Her çile biter
Doğacak bir gün güneş sökecek beklenen şafak
O şafak sevgiyle aydınlanacak...