Rüya İmiş

Seslendim sesime ses veren olmaz

İnsanlar mı yoktur ben mi ölmüşüm

Düşmüşüm el atıp kaldıran yoktur

Kimseler mi yoktur ben mi ölmüşüm.

Dilim dönmez olmuş söylemez oldum

Çok şeyler sorarlar bilemez oldum

Yolumu şaşırdım bilemez oldum

Kimseler mi duymaz ben mi ölmüşüm

Güneş de doğmuyor ayı göremem

Karanlık bir yerdir nedir bilemem

Ne hal yarap duman olmuş silemem

Dünyamı değişmiş ben mi ölmüşüm

Başımı kaldırdım kalkamaz oldum

Mezar mı burası kendime sordum

Yarabbi ne haldir perişan oldum

Rüyada mı yoksa ben mi ölmüşüm

Göç mü eylemişim öbür aleme

Bilmem ki ne söylesem kaleme

Günahlarım ifşa etme aleme

Diyemedim bilmem ben mi ölmüşüm

Bu ne haldır yarap bilemez oldum

Ne oldu ki bilmem bana ne oldum

Uykuda mı yoksa kayıp mı oldum

Bir soran kalmamış ben mi ölmüşüm

Ey nefis neler geldi gördün başıma

Meğerse rüyaymış gitti hoşuma

Çok ağladım yalnız kendi başıma

Halime acımış sonra gülmüşüm

İnsan gafil olsa gör neler görür

Hakka sadık olan rahmana yürür

Bu rüya ey KADİR çok uzun sürür

Yüz bin kerre tövbe edip durmuşum

ABDULKADİR İSPİROĞLU