Rüyacı

sarılmış uyuyor kayıp mavisi gökyüzüne

toprağa düşen dutlar arasında rüyam

yarının öngörüsü düne uyumlu diye

ölü şiirlerin dilinde, umursamazlığı

kötüye yoruluyor, kapalı bakışları

sanki

çıkmaz sokakların durağan trenlerinden

sakız ağaçlarının yangın yerinden

kıpırtısız rüzgar güllerinden

o sorumlu gibi

alt tarafı basit bir rüya

yanakları al al

kızıl, çingene kelamlar

iğnelenmiş aklına

sanki

tarihi meçhul gece kalıntılarını

uyuşuk dönme dolapları

bitkin şehrin yağmurlarını

o istedi

şöyle bir kestirmek için daldığında

gerçekliğini açık unuttu ya

hemen gidin üzerine