Rüyasız

gece trenlerine kazınan yorgun kelam: uzak

kent çürüğü şiirlerim var

isminin boyası dökülen

rutubetli

soğuk

kirli

tenin sık ağaçlıklı orman misali

çığlık çığlığa yabani kuşlar

irtifa kazanan yeşilde

göremiyor ama buluyoruz birbirimizi

ürkütücü

tozlu

deli

bırak omuzlarını saran

Goya hayaletlerini

düşlerini aç kanatlandır

derdest et yaşamı

kurtar sakladığın işlemeli bohçalardan

geniş şiirler boyunca rüyasızım kalamazsın

gece trenleri

epey uzak