Rüzgarda Bulut Olsam

bir hapsoluşa yaslamasaydın başımı

çoğalmazdı yüreğinde hissizlik

(şiirin hikayesi)

bazı hatıralar eksik yazılır ve sürer gider sonsuza...

dokunaklı mevsim tiradında

uyuyan bir şehir gözlerinde

ışıkla havalanır binlerce yusufçuk

uyanır göl'deki balık

uyanır serçe

bakarım eylül'ün eteğinden denize

rüzgarda bulut olsam mesela

güvercin kanadında kuyruğu mavi uçurtma

sarı saçlı çocuk

veya

dalsam çingene kadının kucağında rüyaya

deniz kızı cilveleşirken dalgayla

yürüsem... yürüsek...

seyri sefer olsa inse suya dolunay

kavuşsa sevgilinin nefesi nefesime

bozulsa yeminler

yeni dallar filizlense

havalandığında kanadı kırık güvercin

gelip dokunsa yüreğime

uçup gitse her şey çocukluk ülkesine

kaldırımda unutulan hüznü kaldırsam mesela

tüketilmiş aşklardan dem vursak gece vakti

yeniden karşılaşsa bakışlar

suya yazılan

ve okudukça kırılan sözler dokunuyor

susuyorum

sen gözlerinde ağırlarsın hazanı

ben kuruyan bir bahçede

uğramadan geçip gider mevsimler

belki yıldızlar konar saçlarıma

sarılır sabah vakti eski bir anı

üşür ölüm ayazda

ağlar gizliden konuştuğum duvarlar

hani

yağmurlar yağar ya harap bir şehre

babam kokar sokaklar

camdan bakmak zahmetsiz telaştır da

dokunamaz insan gidenlere

kaldırımda solar izler

dedim ya

özler insan insanı

sılada memlekette sendir o aralar

hazan sarısı enginliktir aşk

boğulur içinde avuttuğun düşler

eteklerinde kaybolur rüzgar

mevsim aralığında susar akrep

söz yelkovanın desem

durur saat vurur aklıma zaman

konuşur sonra bulut

konuşur yağmurlar

pencereme dokunan kuru yaprak

bir hışırtı oysa

sanırsın koca kent uyuyor camda

zamansız bir kırlangıç saçak altında

dökülmez oysa güller baharda

kelimeler yanılgıları siler

cümleler buruk hatıralar işgal artığı

sözler hecelere vurur

satırlar kalabalık

şair

yol almış dizelerce

sus derim kendime

sus derim konuşsun rüzgarlar