S

S 'nin üstünde kurşun izi var

teberik kaldı sevgime

esresi sızı

ötresi su

yatsa imgeler sonsuzu

S 'e keder ilinde kalır

sevgilim !

bir bebeksin 'ay' sın sadsın dadsın

elif cüzü dolusu hayaldir şiir-i gazel

o şair diyemediğim kırıtık bir dizecinin dilinde

oportünist S'es gibi içsizleşir

güzel

bendeki S sonsuz bir yolculuktur kardeşliğe

eşitti iki yanım

elif gibi doğruldum

kimi zaman tuhaf bir çıkmaz sokaktan

çıkamadım yoruldum

yorgunluğumdu s

Oğuz Atay'a saygı duruşunda bir dakikalık bölündü s/

es kaldım

'-Sevmek nedir olric?

-Sevmek sessizliktir efendimiz...

-Susarsam bilmez ki sevdiğimi olric?

-Susarak haykırınız efendimiz...'

Ah olric'a

S/essizlik

ya teslimiyeti olur bir yurdun

ya kıstırılmış bir halkta sözün bittiği andır

S/ ait'ken ismimin ilk harfine

dağılan yiten ülkeme benzedim

birtanem !

seni yoruyor biliyorum

bölük bölük turnalar gibi

türkülerimizdeki ahı

yüklenmiş

şairi taşımak

ama neylersin kolay değil elbet

yiten bu ülkede şiir'e Leyla olmak