Sabâ

-//

Yokluğuma saf tutmuş bembeyaz güvercinler

Akit biçilmiş ömre, kıldan ince boynuma

Unutulmuş lisanda konuşur mütercimler

Sığ bir ateş dalgası dökülürken uykuma

Ruhuma oyuk açar güneşin en kor yeri

Gölgesiz zikir girer yüreğimden içeri

Düne koşan ızdırap dönüyor damar damar

Dilde pak bir idrakle bin tövbe bin istiğfar

Sayık bir hal üzreyim içimde k’ayıplar var

Tas tas dua iklimi karışırken suyuma

Ruhuma oyuk açar güneşin en kor yeri

Gölgesiz zikir girer yüreğimden içeri

Zihnimin ordusunda teslimiyet, yakarış

Akissiz çığlığımda efsunkar diyetli akış

Kalbimin sürurunda billur gözlü bir bakış

Yumuşak bir mevsim işler asi yüklü huyuma

Ruhuma oyuk açar güneşin en kor yeri

Gölgesiz zikir girer yüreğimden içeri

İki melek yapışmış göğsümün yakasına

Hayat önsözü sürme fikrimin tortusuna

Yakışmıyor azciyet sathımın noktasına

Nurdan bir buhur siner imân yüklü duyuma

Ruhuma oyuk açar güneşin en kor yeri

Gölgesiz zikir girer yüreğimden içeri

Yürek dağını delen sevdakâr bir Ferhat’im

İçimin boşluğunda çelikten bir serhatim

İkbalin sınırında tamamdır itikatim

Mushafın ilmi duvar çekti bütün korkuma

Ruhuma oyuk açar güneşin en kor yeri

Gölgesiz zikir girer yüreğimden içeri

-n u r e t t i n ÖNDER