Sabah Olmadı Dün Gece

Sabah olmadı dün gece

Boğazımda yumruk gibi bir düğüm vardı

Dilimde yarım kalan bir hece

Ne ağlayabildim döktüm içimi,

Ne konuşabildim.

Kayboldum karanlıkta

Sessizce..

Sabah olmadı dün gece

Hiç bu kadar umutsuz bir geceye baş koymamıştım

Hiç yorgun bir sabahı örtmemiştim üstüme

Penceremden umutsuzluk esmemişti odama hiç

Sinsice..

Daha önce hiç ışıksız kalmamıştı gecelerim

Rüyasızlık korkutmamıştı

Kabuslarım meğer ne kadar özlemişler beni

Koşa koşa geldiler geceme..

''Gidin.'' dedim dinlemediler..

O kadar savrulmuş ki bedenim

Yatağın içinde elimi kolumu yitirmişim

Bi ara annemin okşaması sanmışım

Meğer kendi elimmiş

Saçlarıma kenetlenmiş

Geceyi günden çekip almak istercesine

Çekip koparmakmış amacı saçlarımı

Elimi saçlarımdan nasıl çektiğimi bilemedim..

Sabah olmadı dün gece

Güneş'i Güney Küreye aşık oldu sandım

Bir türlü gelemedi benim küreme

Ama oda haklı dedim sonra

Vazgeçmek kolay mı sevgiliden?

Ama böyle değildi eskiden

Sabahlar hemen olurdu

''Anne uykum var.'' iniltilerim

Taa sokak kapısından duyulurdu.

''Hadi kızım bugünde kalk yarın tatil.'' derdi annem

''Dilediğince yatarsın.''

Dünde mi erken yattım dersin anne?

Ama hemen sabah olması gerekmiyo muydu?

Neden anne?

Neden sabah olmadı dün gece?

2010 yılı bu şiirle son bulmuştur benim için=)