Sabaha İki Var

Hani türküler vardır

Yüreğinin kıyısına oturup, aklını taşa tutan

Ve dilinin uçuna geldikçe dudak çatlatan

Seversin gün gelir, içine düştüğün yalnızlığı

Masum kalır herkesten, her şeyden

İşte o an

Ne söylersen söyle

Sesin dönüp, vurur kendi kendine

Ki; o an içimde bir yerde

Yükselir sesin, yüreğimin duvarlarına çarpar

Seni iliştirdiğim tüm hayaller dökülür

Hadi tut aklımın ucundan

Silkele beni

Gece yine sessiz ve dilsiz

Bir hazan ki elaman

Yüreğim ezim ezim

Kirpiklerim inliyor

Yorgunum.!

Sensizlik yüreğimi kucaklaya dursun

Vakit bir hayli ilerledi

Şafak sökecek nerdeyse

Sabaha iki var...