Sabahın Şu Saatlerinde de

Beni anlayacak bir adam çıkmayacak mı

Şu dünyada

İşte geldim gidiyorum

Dönüşü olmayan bir yolda

İstikamet meçhul

Varış çok

Şüpheli,

Ne kaldı ki şuracıkta

Bir nefese bir soluk

Bir soluğa bir nefes

Bıraktım kilise çanları çalsın

Selalar okunsun

İkisi de

Aynı kapı

Faydasız

Lüzumsuz

İnsanları koymuşlar sır perdesine,

Tutsaklığım

Özgürlüğüme bir bulut olsun isterim

Yağmurlarda ıslansın umutlar,

Biliyorum

Yeşermeleri bir mucize

Ama yine de

Yok mu şu

Belki,

Bağlıyor ellerimi kollarımı

Sabahın şu saatlerinde de,

Kendi kendimle baş başayım yine

Yalnızlığa demir atmış misali

Kuru kalabalıklar baş ağrısı

Kulaklarda gürültüler

İçteki boşluk,

Aklıma

Seni getirmiyorlar değil

Amma velakin neticesi

Hüsran

Çile

Ve

Yolculuğumun geride kalan bir özlemi...

* Berlin, 18.10.2024 *