Sabır Ekerken Suya

Gün gülerdi maviye, kuşlar denize küstü

Bulutlar hicabından, kahır dökerken suya.

İncecikten kar gibi, gönle bir sızı düştü

Alevler yükselirdi, ağıt yakarken suya.

Zaman akıp gitmişti, ardında kaldı izler

Bazen gün oldu doğdu, akılda kalan sözler

Sadakatin yolunda, vefa aradı gözler

Güneş çekip gitmişti, şimşek çakarken suya.

Hatıralar canlandı, uzakta ki bakışta

Ne baharlar birikti, rüyalarda ki kışta

Bazen umut saklıydı, sarp denilen yokuşta

Maviye imrenirdi, gökler bakarken suya.

Söyleyemezdi diller, ağaca yazılırdı

Yağmasak ta dop dolu, inceden tozulurdu

Mahremin sırlarına, bir mezar kazılırdı

Sevdaların yolunda, sabır ekerken suya.