Sabret Be Gönül

Ömrün son deminde her şey tarumar

Bu günler de geçer sabret be gönül

Hayat dediğin ne say ki bir kumar

Dayan biraz daha gayret be gönül

Oğlum kızım derken geçti bunca yıl

Şimdi yalnız kaldın geldi son fasıl

Yaşam kanunu bu ipine asıl

Geçmişte yaşanan ibret be gönül

Anne baba göçtü kalmadı kimsen

Yaşarken onlara çok sevdim desen

İçinde ukdedir binlerce busen

Yıllardır çektiğin hasret be gönül

Acıyla yoğrulmuş hüzünlü mayan

Takma hiç kafaya dayan ha dayan

Koskoca bir ömür elinden kayan

Duymadan kimseye nefret be gönül

Nilüfer doğru söz gitmez hoşuna

Kes artık sesini deme boşuna

Ağlayıp sızlayıp vurma döşüne

Nedense mutluluk nedret be gönül