Sabret Gönül

Sakın ha bırakma umudun ellerini,

Anlamaz insanlar bizim gibilerini.

Bin bir dert içinde derdimiz tektir,

Rahatça uyumak bize külfettir.

Enkaz olan ruhumuz olur mu ki imar?

Tekkesine alırsa şayet o mimar.

Gönül bahçesinde yeşertir koca vaha,

Özgürlüğe gitmek isteyen yok mu daha?

Ne beklersin dünyadan neyi var ki versin!

Üç beş günlük ömrü niye böyle seversin?

Lazımdır bize tek şey onu da Allah versin!