Sabrımı Arıyorum

Fay hattı gönlümün orta yerinden geçiyor

Sarsıntıların açtığı çukura,umutlarımı saklıyorum..

Artçı titremelerimde var geceleri

Uykumdan ediyor,ama devrilmiyorum

Şişmiş gözlerimin nemini alıp kalbime sürüyorum ki;

Kurumasın,yeşermeye yüz tutsun,

İlacımı tuzlu göz yaşımda arıyorum.

Bilmiyorum ne olacak,

Ne kadar tütecek dumanım!

Bildiğim birtek şey olsun diye,

Okuduğum kitapları yine okuyorum

Sonlarını önceden bilmek güzel,

Teselli oluyorum kendime

Böyle böyle..

Kırdığım kadehlerin parçalarını diyorum,

Saplasam gönlüme!

Aksa! kirli,paslı sevda izleri

Pansuman olur mu diyorum,saklı umutlarım ?

Ya da nefesim yeter mi,bilmiyorum ?

İçinden çıkamadığım hallerime,bir destek arıyorum

Hani bir sıçrasam,çekse ellerimden

Gün yüzüne kavuşurum,kavuşurumda

Kim tutacak elimden ?

Anılarımın tek sahibi,

Özlemiyle yandığım bir çift göz

Gelir mi yeniden?

Tutar mı kor olmuş ellerimden?

Ya da ben mi gitsem?

Bir ev bulsam oturduğu yerden,

Yüz yüze gelemesemde

Yüzünü görürüm belki de,

Yağmurlar yağınca,

Tenine değen bir damla yağmur,

Şebekeye karışır

Sabahın ilk ışıkların da,avucuma alıp sürünce

Gözlerime,yüzüme bulaşır.

Sarsılıyorum işte

Günden güne artacak bu gidişle

Ne yapacağımı düşünüyorum

Boş bir oda mı kiralasam hüzünlerime?

Sığdıramıyorum artık,

Dumanı çıkmış gönlüme..

Zaman her ilerlediğinde

Yeni artçı şoklarlara gebe

Mecâlime sıkı sıkı tutunuyorum

Gözlerimi dört açmış sabrımı arıyorum

Beni böyle sarsan zamana,

İşkence yapacağım,sabrımla!

Sabrımla sızmak istiyorum mutluluğa

İnceden inceden kaplamak istiyorum gülmeleri

Ve bekliyorum,bana gülmeyi öğreten,yıldız gözleri..

YAZAR_DEMODERN..