Saçların

Sabah seherinde serin yel gibi

Gözlerden gönüle eser saçların

Çağlayıp bendini yıkan sel gibi

Savrulup omzuna düşer saçların

Kızıl bir alevde kömür karası

Zifiri karanlık hüzün sırası

Giderken bırakır gönül yarası

Her teli yarayı deşer saçların.

Baharda boy veren buğday başağı

Gönülden gönüle zerafet bağı

Okşanma, koklanma, sevilme çağı

Kırlangış misali uçar saçların.

Belik belik olur narin elinde

Salınca sel olur ince belinde

Yanık türkü olur aşık dilinde

Kara gül misali açar saçların.