Saçmalama Hakkı

koyu bekleyişler yiter anlık gün ışığında

saçmalama hakkını kullanmıştır tüm bitişler

toprağın ıslak kokusuyla gelen saplantım

kır çiçekleriyle ölçtüm ayrılığın zamanını

sen olmasan da sensizlik benim...

baharlar yorulmaz saçlarının aklarında

taç yaprakları gönlümün çiy taneleri gülüşünün

ayaklarımın tozuyla öleceğim biliyorum mütevazice

ben ne zaman ölsem ayaklarımın tozuyladır

ve nereye koşmuşsam sana koşmuşumdur

herhangi bir taşın altındaki yağmurum kokulu...

gidişine pencereden gizli baktığım çocuk

yağmurluğunu askılıkta unuttuğunu söylemekti

hayatın en güzel anını beklemek

şubat ayazını yırtan serçe kanatları kadar hırslı

ve en az o kadar çocukça ölmeye meraklı...

bütün dünyalarını tattım aslında evrenin

sokaklarının sisinde umutsuz aşklar eskittim

ve yollar hep sensizliğe çıkınca anladım

sonsuz diye birşey olmadığını

sensiz sonsuz yokmuş

en çok bunu anladım

canım...