Saf Balçığın Vatanı Nere

Ah kırık ve yorgun kalbim

Kaç yıldız daha batacak akşamında

Gün keserken dağlar, kızıl ışıklar içinde

Geceye sarılır gündüz.

Derin bir boşluk örter mezarını,

Ve anla ki bir gün daha

Derin kara boşlukta yatmaktadır.

Bir sürü sebepler sayarlar

Hepsinin ayrı ayrı yaşanılası vardır.

Gün gelir;

Doğrular eğri, eğriler doğru bilinir,

Kalan tüm iyiler görünmezdir.

Bir sen bilirsin neyi sakladığını;

İyiler kalır ta derinde.

Çıkar örtme üstlerini

Bir sen bilirsin yerini

İyilik senin

Tam içinde.

Muğlak bir ifadeyle anarlar,

Üzerine kutsal bir şerbet verip

Kırk gün kırk kere pişer

Harlı ateşte.

Sanırsın ki bu gerçek.

Mermerden gibi sağlam,

Dokunsan dağılır,

Elinde kalan yoktan kırıntılardır.

Çok yönlü hayatın katmanları,

Tek değil.

Kazdıkça altan bir başkası çıkar,

İnsan dediğin kaç gerçeği bilir

Kaç yalana inanır

Belli değil.

Tüm gerekleri toplamak

Soyut bir kavrama sarmak;

Altta yatan sebepler

Kaç tanedir,

inan, bildiğin gibi değil.

Kaç sen, kaç ben var

Türlü türlü insanlar.

Doğruyu bulmak için

Dön bak kendi içine

Kaç sarmal görürsün

Hiçbiri değmez birbirine.

Özde aynı, farklı olan yaşantı.

Kimi balığı çiğ çiğ yer,

Kimi balık tatlısı sever.

İşte bu yüzden sevmem insanı yozlaştıran şeyleri

Kaç millet varsa hepsi birbirinden güzel,

Hepsi ayrı bir insanlık hazinesi.

(Ocak 2010)