Şafağı Bekle Çocuk

yine bir gülümsemeye musallat oldu gece

bilmez miyim,her yıldız bir buz parçası

ki

kanımı dondurur sebepsiz intiharları

kendi armağanını kendi çalan hırsız

oysa,tutkumun arsız dilencisiyim

bütün verdiklerini elimden aldı vicdansız

şimdi geleceğe gülme zamanıdır

nasılsa geriye dönüp geçmişine ağlayacaksın

şafağı bekle çocuk

zorda kalsa da yüreğin

ay güneş doğuracak az sonra

belki bir kelebek çıkagelir tanla

kim bilir kanatlarında saklıdır özlemin

bütün acılara ilaçmış,ak saçlı süt anne

karşılıksız sevgi ve şefkatiyle

ey sonsuz merhamet sahibi

ne olur

merhametini esirgeme

aldırma çocuk

aldırma hayat denen dipsizliğe

yaşadığın her anıda tatlansın ömrün

umut utkun olsun

gökten öte

ışıldasın gökkuşağını doldurduğun gözlerin

üzülme gidenlere

bırak da her gül vakti geldiğinde solsun...

(Günbatımı düşleri...sy.22)

Arap Kurt