Şafak Sökerken Sen

Bir dağ başı ıssızlığında mısın gülüm,

Yanardağ gibi mi göğsünün orta yeri,

Kor alev çukurlarda mı yüreğin

Ve yandıkça,

Yakıyor musun seni acıtan hikayeleri...?

Hani bir gün söz vermiştin kendine;

Kollarındaki kırıkları

Yen içinde saklamayacaktın,

Yazdığın günlükleri yırtıp atmayacaktın

Her sayfasına not düşmüştün hani;

"Hiç unut/ul/mayacak" diye..!

Unuttun

O'nu değil ama, kendini

Yaşattıklarını belki de...?

Bir gece yarısı

Korkuyla karışık bir heyecandı merhaba'n

Acaba'lar içinde bakan gözlerdik önce

Sonra uçsuz bucaksız bir yol

Ve şafak sökerken yüreğimde

Sen...

Bazen kulağımdaki sıcak bir nağme

Bazen kızgın bakışlar

Çoğu zaman sevgiyle gözlerime dokunan gülüşlerin...

Yılanlı yollardan mı geçmiştik

Ustanın dediği gibi

Susamışlar aşkına

Kandım diyesi...?

Unutulan sen değildin ki

Kahpeliklere alışmış bir dünyaydı

Biten ve yiten umutlardı

Senden kalan...

Korkularını kıstırıp yüreğine

Yürü şimdi,

Uzaklaş

Doludizgin sevmeler ülkesinden

Aşkını da bitir, kendini de

Kim bilir

Belki de, yeniden başlar bu hikaye...!