Şafak Söküğü

Şafak söktü yine,

Dikişleri rastgele atılmış gecemi

Kanın akışkan olduğu bir zaman dilimi bu,

Safak söküğü yaramın ihmali bu

Kanıyor kanamasına gece

Güneşe gebe şimdi her hece

Gözlerim kamaşıyor yalnızlığımdan

Çıplak gözle görünmeyen bir keder

Ve siyaha çalan sen,

Hangi şarkıda geçtiğini bile bilmiyorsun..

Uykunun ağırlığındanmıdır,

Kendine başka hiçbirşeyi yük etmeyişin

Şafak sökmez mi hiç bir geceni,

Bir sökük bile yok mu?

Bir gece düşerim belki aklına

Yara bere içinde

Sen bana ağlarsın

Hayel meyal kuruyorum

Söyle sence çok mu?

Kendine dert etme yine de

Yenı bir aşkı daha ıskalarsın

Amaç avutulmak değil mi!!

Bırak adının geçtiği şiirler çoğalsın

Başka kalemlere daha tükür

Sayfalar ağzında ıslansın,

Yüzünde buruşturulmuş bi ifadeyle

Ben her şafak geceyi söktüğünde

Patlak veren acımı güneşe sunacağım

Aydınlık senınle çökecek,

Sen hangi sabaha uyanacaksın, kimbilir...