Şafaklar Kızarıyor

Zifirinde zehir kaynayan geceler

Bir perde gibi iniyor günahların üstüne

Çiçekler katran tadında dökülüyor

Pusular kuruluyor güneşi vurmak için

Bir ülke yitiyor gözlerimde parça parça

Sırdanlaşan ölümlerden kan sızarken toprağa

Yetim çocukların rüyalarını çalıyor haramiler

Ruhunu ve beynini kaybetmiş gölgeler

Hazırlanırken yeni güne insanlar gibi

Kızarıyor şafaklar utancından..

Güneş iş olsun diye doğuyor..