Şafakta Dirilmek

Hasretim büyüdü gökyüzü kara

Ayrılık acısı içimi sardı

Başımı vurdukça tüm sokaklara

Gözümdeki yaşlar kalan hasardı

İstedim vuslatı hemen her gece

Masum bir arzudur sevmek sadece

Zamana sorduğum hep bu bilmece

Cevaplar önümde taştan hisardı

Aşmaya çalıştım hayale kanıp

Çektiğim dertleri unuttum sanıp

Küllerim savurdum hep yanıp yanıp

Yağmurlar gözümde birer simsardı

Sel sildi süpürdü tüm hayalleri

Bir ben kaldım burda bomboş elleri

Başımda eserek hicran yelleri

Yarına umudu tekrar asardı

Çöllerde dolaştım her yanım yanık

Herkes uykudayken bendim uyanık

İnanmıyorsan sor mehtaplar tanık

Yokluğun yaşamak sana ısrardı

Garibim dostuma dostlukla gelip

Nedense daima ihanet bulup

Her gece yeniden yalınız ölüp

Şafakta dirilmek bana esrardı