Şah Mat
Bu ne ihtirastır bu ne şaşaa
Yokluktan varlığa erene vah vah
Geçmişin unutup kalkarken şaha
Şahlanırken mata düşene vah vah
Yoksulun karnını doyurmayana
Suçluyu suçsuzdan ayırmayana
Mazlumu zalimden kayırmayana
Güçlüye elpençe durana vah vah
Dünyada zurnasın öttürünlere
Ardın sıra küfür ettirenlere
Cennetten huriler şettirenlere
Elçilik sıfatı giyene vah vah
Onurla kürk müdür insana ayar
Cehalet varlığın hatrını sayar
Gün olur gökte ki yıldız da kayar
Kendini şah sanan piyona vah vah
Sevgisi saygısı paslananlara
Yangelip koltuğa yaslananlara
Midesi hortumla beslenenlere
Yoksula kem gözle bakana vah vah
Ne benden eksiksin ne de bir fazla
Bir damla su iken karıldık tozla
Ölçüsü farketmez çok ya da azla
Kefene bile cep, biçene vah vah
_Kardelen_
Bu şiirim çok sevdiğim bir dostun şiirine bir naziredir...