Sahaf Günleri

ben koyu laci siyaha yakın

bir kaldırım müsveddesinin

ucuz ve ücra

yirmialtıncı sayfasına ait son kelimesi

ölü edebiyat musallasına

ismi yazılmadan gömülen

anlamsız karalamalar bahşedilen

sen parlak, yıldız dövmelerinden ciltli

sahafın en alacalı, en dokunaklı

sonsuz tabiatlar yüklü kitabının

dudaklara ömürlük hediye

ilk kelimesi

ağır başlı, ilk olmanın bilinci ile

güzel denilecek kadar güzel

uzun boyunlu bir kuğu eşsizliğinde

aramızda olsa olsa üç dört kitap

o denli yakınız yani

ben bir sayfanın sonunu getirirken

sen başlangıcını lütfediyorsun

kentlere, insanlara, hattı zatında kendi mürekkep yüklü bulutlarımıza

ömrümüz denen birkaç satıra yaptığımız yaşam kıyametinin benzeri

-

sahaf loş

üçü beş geçiyor saat

saat üçü beş geçti mi yağmur yağar buralarda

harfleri seçemiyorum

güz hali

birazdan bir sis vurur imla hatalarımıza

birazdan bir sis vurur

karşı sokak lambasının yanma vaktidir

tüm çakırkeyf yalnızlıklara selam vererek

kibarceğiz

sorma ürküyorum

hangi an bir çift el dokunsa harflerine

fenalıklar çöküyor akşamıma

seni alıp götürecekler diye

Hamlet'in kanı damlıyor

bir hırs, bir sahiplenme telaşına

sövgülü şiirler sayıyorum

hangi an bir çift göz sevecen baksa sana

alıp gidesim geliyor

ha bir söz eksik

ha bir söz fazla

sövgülü şiirler sayıyorum

elbet bildiğim türküler de vardır

az sonra okurum

bakma sevmiyor gibi durduğuma

sahaf sessiz

ciddi yoksunlukların gayri ciddi kayıp hali

kilitlenen üzerimize bunca kapı

bunca birbirimizden ayıran bizi

kötücül kitap ayracı

tozlu rafları içimize çektiçe

ayılan astımlı asma bahçelerimiz

ah bu ay ışığından sağdımız derin

derin tahripli acı

yahu yağmurların yağmaktan

camlarımıza hayaller oymaktan başka

derdi ne

aynı kitapta yer alsaydık

düşün

benim bittiğim yerde sen başlasaydın

ben yirmialtının

sessiz gemileri izleyen son kelamı

sen yirmiyedinin

aceleci başlangıcı

düşün ihtimal var mı yaşamamanın

seni üzerime kapatsalardı

eciş bücüş yazımdan utanmadan

sevseydim seni

zaruri hallerden olmasaydı aynı edebiyata

aynı puntolarla tutulmuşluğumuz

düşün

kimsenin dikkat etmediği rastgele bir kitabın

herkese yabancı gelen lakin bilindik lisanında

ellerimizde tutabilseydik aşkı

sahaf loş, sessiz

alacaklı misali geçiyor gelip gidenler

ne kaldıysa alacakları