Sahi Nerede Kalmıştık

Sahi nerede kalmıştık

Perdeli anımsıyorum net değil

Kuş kafesinden umutlar doğuruyorduk

Tellerini kırıp özgürlüğüne bırakmadan

Boğuyordu hayalleri acımasız eller

Biri bana anlatsın ne çabuk öldük

Sahi nerede kalmıştık

Çok olmadı aslında dünden bugüne

Hatta bugünden yarına insanlık göçümüz

Her kafadan çıkan sesin tınısı yüksekti

Demokrasi diyordu biri sahi o neydi

Sonra alçalıyordu sesler vurulunca kafaya

Sopayla taşla kurşunla değil

Düşünceye kelepçe takılınca

Mecburdun kabul et o senden güçlüydü

Geri vitese alışmıştı elin fikrine yansıdı

Mecburdun kabul et çevrende senleşen yoktu

Sahi biz ne zaman ötekileştik

Sahi nerede kalmıştık

En son çocuk öldü demiştik

Küçüktü gün görecekti ama güzel değildi

Çocukların çirkini mi olur demiştim kendimce

Gür çıkmayan tek vurgu fikrimdeydi

Ha bir de kardeşi kardeşe düşürdük

Yani biz suçluyduk

Yani biz yasaklı meyveyi yemiştik

Biri cennetinden mi kovmuştu bizi

Bu film komedi miydi trajedi mi

Zihnimin korkuluklarından bakıyorum şimdi hayata

Bulanık bir ülkenin dalgalı denizinde yüzüyorum

Bu bir tufan olmalı

Bu bir fırtına olmalı

Bu bir hasret olmalı huzura

Bu bir korku olmalı endişe, kaygı yahut

Şimşekler çakmalı, uyanmalı on yıllık sürgün uykusundan

Hatırlamıyorum hatırlatın bana

Sahi biz ne zaman insanlıktan vazgeçtik

Ne zaman gözlere sığınan umudu

Zamansız bir geleceğe hapsettik