Sahici

sahici günler bunlar

sarılmamız sarılmak hani

dokunmamız dokunmak

susmak, bir çocuğun yere düşmesi gibi yakın

uzaklar kelimesi kadar uzak

sokulmak burada

alışmak burada

bir yastığın bölüşülmesi, bir uykuda

nedensiz gülümsüyoruz

pencereden sızan güneşe

ve öptükçe bir çiçek boy veriyor göğsünde

nefesim de burada bak:

ağzımdan çıkan kelimesiz şiir..

boynunda fısıltılardan fırtına..

bir omzunu usulca öpüyorum

öteki gözlerimin içine bakıyor

uyanıyorsun..

-günaydın

bir cumartesi sabahı hatırlıyorum bunları

yalnızlık yalnızlık hani, sahici

hasret hiç olmadığı kadar yakın

yanı başımda düşleri/me yabancı

bir yanılgı yatıyor

sonuna kadar anason

sonuna kadar nü

gözlerimde aşkı bulamayınca ki üzüntüsü

alabildiğine yorgun bir uykuda

sonu olmayan bir yolda

sonuna kadar yürüyecek görüyorum

bense halâ

içmeden bir başkasını öpemiyorum

seni düşünüyorum uyandığım her şafakta

unutmayı unutturan dudaklarını

korkularımı tutan ellerini

ve gözlerini düşünüyorum

yaşamak kavgasındaydılar gözlerimi..

ilk defa öptüğümde seni

bir güvercin havalanmıştı dar sokakta

tedirgin olup sarılmıştın ya boynuma

masum zamanlarında ne de güzeldin

çok isterdim

yalnız böyle kalmanı aklımda..