Sahil Gözlüm

cin/ayetlerimi okşadığından beri sürgünüm

sürgünüm düşerken dizlerimin üstünde gamzelerine

imbatlar geçiyor ruhumdan, biliyorum ölüm çok çok uzakta

yaşamak uğruna ?endamın yeter? diyor sol yanım

ya olmasaydı derken ince dallar taşıyor tüm kuşlar

gönül ikramından öte kadın kadın gibi olmalı diyor akıl yanım

bilmiyorsun sahil gözlüm bilmiyorsun içimdeki gemileri

suskunum belki, belki biraz düşkünüm ama en çok aşkınım

utanmam şairliğimden eğer sana yazıyorsam

utanmam sen diye aradığımı eski şiirlerde buluyorsam

meğer ne çok mihenk taşına ışık vurmuşum gecelerde

ateş böcekleri sararken ruhumu ne çok yanılmışım

yanılmışım ışığımdan geçen tüm zamanları sayarken

yanılmışım sahil gözlüm, çillerindeymiş tatlı huzur

yangınım belki, belki kaygınım ama en çok aşkınım

meğer ne çok yazılası şiir toplamışım sana

ne çok beklemişim bilmeden, kadın gibi kadını

?gözlerin yeter? diyor, diyor da sol yanım

sözlerine takılıp bu olmalı bu diyor akıl yanım

meğer ne çok özlemiş geçen yıllarım tuttuğum dileklerde

yarındayım belki, belki dünün gibi şaşkınım ama en çok aşkınım

eyvaha takılıp kalanlar dünden anlamayanlardır

yalancı bahar koynunda sonbaharı yaşamayanlardır

su gibi akar dizelerimden eftalyalar ezgi ezgi

ezelim sürgündür düşmüştür taş taş eteğimden

şairlik der susar dilim onca yalana, etiğimden

kime ne ki yaşamışım düşmüşüm sürünmüşüm ettiğimden

?tanıyan tanır kimliğimi, tanımayan utanır? der susarım

sabrını sınamış Eyüp'tür, bir özge candır ve daha nice yanandır, inanandır

hak tanıdığına zülfün Ömer'dir dudaklarına düşerken

bana rüyalar gönder sahil gözlüm, gamzelim

biliyorum bir yerlerde hazan ağlıyor, gülüyorum

hak diyorum hak! gözlerinde kendimi görürken

ruhum!

öpmeyecek misin yorgun argın yılların kuşatmasından gelen adamı

sana biriktirdiğim hayatı seninle harcamayacak mısın

öp tutkun yanımın aşık kadını

and olsun unutturmayacağım bana adını..

ne çok sevdiğini görüyorum sahil gözlüm

ne çok sevdiğini... öp beni

öp kendini.. dileğimsin, dilediğimsin..