Sahipsiz Kaldım

Her şey anlamsız sıradan

Tutunacak dalım kalmadı

Mutlu olmama da sebep

Sahipsiz kaldı her şeyim

Hayallerim umutlarım sevinçlerim

Kederlerim mutluluklarım

Gözyaşlarım ellerim

Bedenim ve ruhum

Bir tek sahibi vardı her şeyimin

Bir tek nedeni

Sendin o...

Tek bir gülüşündü bakışındı

Gözlerinden dökülen iki damla yaştı

Her şeyimin nedeni sahibi

Ama gittin...

Sahipsiz kaldı hayatım

Bakmaya kıyamadığın gözlerim

Ellerim dudaklarım

Sahipsiz kaldım...

Yokluğunla savaşmaktan

Sensizliğe alışmaktan

Her gece ağlamaktan

Seni aklımdan çıkarmaya çalışmaktan

Sensiz olan her şeye alışmaktan

Yalnızlığın acısını çekmekten

Hayatta tek başıma mücadele etmekten

Kendimden başka herkesi düşünmekten

Duvarlara boş boş derin derin bakmaktan

Karanlıklarda yaşamaktan

Nefes almaya zorlanmaktan

Her dakika ölümü düşünmekten

Kendimi sonsuzluğa alıştırmaktan

SAHİPSİZ KALDIM...